produktyo firmiedystrybucjapublikacjenowościlinki
znajdź >> 

Publikacje
ulotki i foldery ZOOLEK
Katalog produktów
Pielęgnacja akwarium
Pielęgnacja stawów ogrodowych
artykuły prasowe
Pomiar chemicznych parametrów wody strona 1
strona 2
strona 3
Stosowanie jonitów w akwarystyce część 1
część 2
część 3
część 4
choroby ryb miniporadnik
Informacje ogólne
Ospa rybia (ichtioftirioza)
Pleśniawka
Martwica płetw (fin rot)
Fleksibakterioza (choroba bawełniana)
Oodinoza
Ichtiobodoza
Daktylogyroza Gyrodaktyloza
Kapilarioza
Literatura
 
Stosowanie jonitów w akwarystyce część 1

 

artykuł opublikowany w miesięczniku Nasze Akwarium w maju 2001


Wymieniacze jonowe (inaczej jonity) stosowane są szeroko do uzdatniania wody pitnej i przemysłowej. W akwarystyce służą najczęściej do obniżania twardości wody - usuwania kationów wapnia i magnezu (zmiękczania), umożliwiają wyeliminowanie szeregu związków jonowych szkodliwych dla ryb, takich jak sole metali ciężkich, azotany, azotyny i związki amonowe. Przy użyciu odpowiednio dobranych jonitów można przeprowadzić także demineralizację wody - usunięcie praktycznie wszystkich zawartych w niej soli.

Warunkiem możliwości działania wymieniaczy jonowych jest jonowy charakter usuwanej substancji. Istnieje jednak wiele produktów wykazujących  poza zasadniczym działaniem jonowymiennym także dużą aktywność powierzchniową,  umożliwia to adsorpcję i usuwanie z wody także substancji niejonowych pochodzenia organicznego.

Bardzo ważną zaletą tych produktów jest możliwość regeneracji i wielokrotnego stosowania, co pomimo niekiedy wysokiej ceny zakupu czyni proces uzdatniania wody względnie tanim.

 Jonity stosuje  się do przygotowania wody przed użyciem w akwarium, jak również w akwarium działającym, z rybami i roślinami. W tym pierwszym przypadku pożądane jest często szybkie i znaczne obniżenie twardości, co jest łatwe do wykonania.  W obecności  ryb obniżanie tego parametru powinno być stopniowe i ostrożne.

Firma ZOOLEK oferuje jonity zarówno do zmiękczania wody przed użyciem w akwarium (Filtrax K) jak również woreczki przepływowe (Aquafix TwO i Aquafix TwW) do łagodnego obniżania twardości ogólnej i węglanowej. W najbliższej przyszłości zamierzamy również wprowadzić produkty zawierające wymieniacze jonowe umożliwiające usuwanie azotanów i fosforanów, będących przyczyną wzrostu glonów, jak również niebezpiecznych dla ryb jonów amonowych.





Wymieniacze jonowe - budowa i działanie
 
 

Wymieniacze jonowe są to nierozpuszczalne w wodzie związki wielkocząsteczkowe, które w swojej budowie chemicznej zawierają:

-polimerową makrocząsteczkę  

-grupę funkcyjną o charakterze jonowym związaną w sposób trwały z makrocząsteczką

-ruchliwy jon o ładunku przeciwnym do ładunku grupy funkcyjnej

Substancje te umieszczone w roztworach wodnych  wykazują szczególną zdolność do wymiany własnych ruchliwych jonów na jony o tym samym ładunku zawarte w roztworze. Jonity wymieniające kationy to kationity, aniony - anionity.

Budowę kationitów i anionitów można  przedstawić w uproszczony sposób przedstawionymi niżej wzorami:

Kationit

R-  - makrocząsteczka polimeru

[RX-]K+          X-  - grupa funkcyjna o ładunku ujemnym

K+- ruchliwy kation podlegający wymianie (najczęściej wodorowy H+ lub sodowy Na+)

Anionit

                        R-  - makrocząsteczka polimeru

[RY+]A-           Y+ - grupa funkcyjna o ładunku dodatnim

                       A- - ruchliwy anion podlegający wymianie (najczęściej wodorotlenowy OH- 

                        lub chlorkowy  Cl- )

 

Ze względu na charakter chemiczny i pochodzenie makrocząsteczki jonity dzieli się na nieorganiczne i organiczne i w każdej z tych grup na naturalne i syntetyczne. Wymieniacze jonowe nieorganiczne i naturalne organiczne wykazują niewielką zdolność jonowymienną. Największe znaczenie i zakres stosowania mają obecnie jonity oparte na organicznych żywicach syntetycznych, wśród których znajdują się również omawiane dalej obszernie kationity do zmiękczania wody. Postacią użytkową organicznych jonitów polimerowych są przeważnie drobne kulki o średnicy od 0,3 do 1,5 mm mające zdolność pęcznienia w wodzie przy zachowaniu dobrych właściwości mechanicznych. Podstawowym parametrem charakteryzującym jonit jest całkowita zdolność wymienna wyrażana w gramorównoważnikach wymienianego jonu na litr jonitu (val/litr).





Zmiękczanie wody akwaryjnej
 
 

Dla większości ryb akwaryjnych twardość ogólna wody mieści się w granicach 6-14 ºn, a twardość węglanowa powinna wynosić co najmniej połowę twardości ogólnej. W szczególnych przypadkach hodowli niektórych gatunków ryb, szczególnie przy rozmnażaniu, konieczna jest bardzo miękka woda o odczynie lekko kwaśnym.

Przygotowanie wody o odpowiedniej, obniżonej twardości można wykonać według wymienionych niżej kilku metod.

1. Rozcieńczenie wody pitnej wodą destylowaną lub demineralizowaną

2. Metody chemiczne z zastosowaniem wodorotlenku wapnia, sody lub ługu sodowego, samodzielnie lub w kombinacji.

3. Gotowanie wody. Usuwa się w ten sposób twardość węglanową - kwaśne węglany wapnia i magnezu rozkładają się tworząc  nierozpuszczalne węglany, które wytrącają się z wody w postaci osadu ( tzw. kamień kotłowy).

4. Odwrócona  osmoza.

5.Wymiana jonowa kationitami.  

Analizując powyższe metody można stwierdzić, ze używanie wody destylowanej i gotowanie to sposoby kosztowne ze względu na zużywanie dużej ilości energii. Zmiękczanie metodami chemicznymi przy działaniu silnie alkalizujących środków wymaga precyzyjnego obliczania dawek poszczególnych reagentów, a także oznaczania w wodzie zawartości kationów wapnia i magnezu oraz zasadowości, co jest dość  kłopotliwe. Metoda odwróconej osmozy jest jeszcze dość kosztowna  ze względu na cenę urządzenia, ale najbardziej korzystna ze względu na eksploatację i uzyskiwane parametry wody, także czystość mikrobiologiczną.

następna strona




Copyright (C) 2000 - 2013