produktyo firmiedystrybucjapublikacjenowościlinki
znajdź >> 

Publikacje
ulotki i foldery ZOOLEK
Katalog produktów
Pielęgnacja akwarium
Pielęgnacja stawów ogrodowych
artykuły prasowe
Pomiar chemicznych parametrów wody strona 1
strona 2
strona 3
Stosowanie jonitów w akwarystyce część 1
część 2
część 3
część 4
choroby ryb miniporadnik
Informacje ogólne
Ospa rybia (ichtioftirioza)
Pleśniawka
Martwica płetw (fin rot)
Fleksibakterioza (choroba bawełniana)
Oodinoza
Ichtiobodoza
Daktylogyroza Gyrodaktyloza
Kapilarioza
Literatura
 
część 4

 

Po przemyciu kilkakrotną objętością surowej wody kationit jest gotowy do następnego cyklu zmiękczania. Istnieje kilka praktycznych metod przeprowadzania zmiękczania kationitami kwaśnymi. Ich wybór zależy od oczekiwanej wydajności i kosztów oprzyrządowania. Dla uzyskiwania zmiękczonej wody w ilości rzędu kilku metrów sześciennych w miesiącu można polecić metodę kolumnową. Kolumnowe zmiękczanie wody z zachowaniem parametrów technicznych procesu wymaga użycia wsadu kationitu nie mniejszego niż 10 l. Przygotowanie nawet niewielkiej kolumny wymaga specjalistycznej wiedzy, można jednak także zakupić gotowe urządzenia, przy czym ich koszt wynosi od kilkuset do kilku tysięcy złotych.

Prostszą metodą jest umieszczenie 0,5 do 2 l kationitu w filtrze z pompą akwarystyczną (np. w worku z tkaniny) i cyrkulowanie wody aż o osiągnięcia obniżenia twardości ogólnej do wartości bliskiej zeru. Regeneracja kationitu solanką jest w tym przypadku również prosta.

Sposobu z użyciem pompy nie można stosować przy regeneracji kationitu kwasem z uwagi na bezpieczeństwo i problemy z korozją. Najprostszym sposobem zmiękczania wody kationitami jest intensywne wymieszanie w całej objętości wody mechaniczne lub sprężonym powietrzem w taki sposób, aby utrzymać w miarę równomierną zawiesinę kationitu przez kilka minut. W zależności od wymaganej wydajności można użyć na przykład wiadra plastikowego o pojemności 20 l i kationitu w ilości 0,5-1 l lub beczki plastikowej 60-200 l z wsadem od 3 do 10 l. Beczka może mieć kran spustowy na wysokości powyżej złoża kationitu, co uprości cykliczne opróżnianie zbiornika. Znając zdolność wymienną stosowanego kationitu (zwykle około 6000 ºn·l na litr kationitu) oraz objętość i twardość ogólną wody można obliczyć ilość kationitu potrzebną do wielokrotnego wykonania całkowitego zmiękczenia wody. Po stwierdzeniu przy pomocy testu, że nastąpiło niepełne zmiękczenie wykonuje się regenerację wyczerpanego złoża. Regenerację łatwiej jest wykonywać w mniejszych zbiornikach niż stosowane do zmiękczenia wody.

Korygowanie odczynu pH wody po wymianie jonowej należy przeprowadzać w oddzielnych zbiornikach z możliwością napowietrzania i ogrzewania.

Zastosowanie do zmiękczania wody mieszaniny kationitu w formie sodowej i wodorowej umożliwia otrzymanie wody całkowicie zmiękczonej o prawie obojętnym odczynie. Stosunek objętości kationitu sodowego do wodorowego powinien być taki jak stosunek twardości węglanowej do niewęglanowej. Kwasy powstałe podczas reakcji z kationitem w formie wodorowej są neutralizowane kwaśnym węglanem sodu pochodzącym z wymiany jonowej kationitem sodowym. Możliwość taką dają także woreczki z włókniny napełnione kationitem sodowym lub wodorowym (Aquafixy TwO i TwW), które mają tę zaletę, że działają wolno i można je zawiesić w akwarium z rybami. Zmiękczanie z zachowaniem neutralnego pH można uzyskać dobierając proporcję woreczków obu rodzajów. Sposób ten można też zrealizować ustawiając dwie kolumny z kationitem sodowym i wodorowym. Prowadząc proces zmiękczania wody dla celów akwarystycznych należy mieć na uwadze, że konieczne jest zachowanie naturalnych proporcji twardości węglanowej do ogólnej - twardość węglanowa powinna stanowić nie mniej niż połowę twardości ogólnej. Proporcja ta jest zachwiana w procesie częściowego zmiękczania, gdyż wodorowęglany ulegają szybciej wymianie jonowej niż pozostałe sole wapnia i magnezu. z tego powodu najkorzystniejsze jest mieszanie wody całkowicie zmiękczonej i zneutralizowanej w odpowiedniej proporcji z dobrą jakościowo wodą pitną do uzyskania około 6-8 ºn twardości ogólnej i co najmniej 4 ºn twardości węglanowej.





Kationity a inne substancje obecne w wodzie akwaryjnej
 
 

Kationity silnie kwaśne są najtrwalsze ze wszystkich jonitów - wytrzymują do 1000 cykli regeneracyjnych (w przemyśle są często użytkowane do 10 lat) pod warunkiem, że woda surowa nie zawiera nadmiernej ilości jonów żelaza, manganu i miedzi, szczególnie w obecności związków humusowych i garbników, które w połączeniu z tymi metalami tworzą nierozpuszczalne kompleksy blokujące zdolność wymienną. Wynika z tego, że w akwarium nie należy stosować jednocześnie z  kationitami (np. Aquafixami) preparatów torfowych i garbnikowych (Biotorfin) oraz  filtrów z torfem. ¦rodki dezynfekcyjne używane w akwarystyce (np. zieleń malachitowa, błękit metylenowy, akryflawina) występują w postaci soli (przeważnie chlorków) i są całkowicie pochłaniane przez kationit co należy brać pod uwagę. Preparaty zawierające kompleksowe połączenia metali będących mikroelementami dla ryb i roślin (np.: Aquavit, Aquaflora, Kobaltosan) są obojętne względem kationitu.




Copyright (C) 2000 - 2013