produktyo firmiedystrybucjapublikacjenowościlinki
znajdź >> 

Publikacje
ulotki i foldery ZOOLEK
Katalog produktów
Pielęgnacja akwarium
Pielęgnacja stawów ogrodowych
artykuły prasowe
Pomiar chemicznych parametrów wody strona 1
strona 2
strona 3
Stosowanie jonitów w akwarystyce część 1
część 2
część 3
część 4
choroby ryb miniporadnik
Informacje ogólne
Ospa rybia (ichtioftirioza)
Pleśniawka
Martwica płetw (fin rot)
Fleksibakterioza (choroba bawełniana)
Oodinoza
Ichtiobodoza
Daktylogyroza Gyrodaktyloza
Kapilarioza
Literatura
 
strona 3


Oznaczanie zwi±zków azotowych
 
 

Zanieczyszczenie wody akwarium odpadowymi substancjami organicznymi zawieraj±cymi azot powoduje w pierwszym etapie zwiększone zapotrzebowanie na tlen. Mineralizacja tych substancji, zachodz±ca przy udziale bakterii tlenowych, prowadzi do powstania zwi±zków amonowych, azotynów a w końcowym stadium azotanów.


Rys 3. Przemiana azotu białkowego w akwarium.

Stężenie tych zwi±zków w wodzie można łatwo mierzyć w wodzie przy pomocy Aquatestów. Bezpieczeństwo ryb w akwarium zależy od utrzymywania stężenia zwi±zków amonowych i azotynów na możliwie najniższym poziomie. Wiadomo, że przy zachodz±cych procesach biochemicznych w akwarium istniej± zawsze pewne ilości przejściowych produktów przemiany azotu białkowego. Azotyny (NO2-) s± truj±ce bez względu na odczyn pH (zawartość śmiertelna ok. 5 mg/l), natomiast zwi±zki amonowe występuj± jako mało szkodliwy jon amonowy (NH4+) w pH poniżej 7, ze wzrostem pH powyżej 7 obok jonów amonowych w wyniku przemiany chemicznej zwi±zanej z odczynem pH pojawia się truj±cy amoniak (NH3 , zawartość śmiertelna około 0,1 mg/l) w ilości proporcjonalnie rosn±cej wraz ze wzrostem pH i temperatury.

NH4+ + OH- «NH3 + H2O

pH %NH3
temperatura
10°C 20°C 30°C
7,0 0,2 0,4 0,8
7,5 0,6 1,3 2,5
8,0 1,8 3,9 7,6
8,5 5,6 11,4 20,8
9,0 15,6 28,4 44,6
9,5 36,8 55,6 71,4

Tabela 1. Procentowa zawartość amoniaku w stosunku do ogólnej zawartości zwi±zków amonowych (NH3+NH4+) w zależności od pH i temperatury.

z podanej tabeli wynika, że zwi±zki amonowe stanowi± szczególne zagrożenie dla akwariów z wod± o pH zasadowym, tym większe, im wyższa temperatura. Należy również wzi±ć po uwagę, że pH wody w akwarium nie jest stałe i jony amonowe mog± się łatwo przekształcić w amoniak przy nieoczekiwanym wzroście pH. St±d wynika wniosek, że oznaczona Aquatestem zawartość zwi±zków amonowych powinna być możliwie najniższa, a w przypadku stwierdzenia ich obecności dodatkowym koniecznym oznaczeniem jest pomiar pH. Przy znacz±cym stężeniu zwi±zków amonowych (powyżej 2 mg/l) niekorzystna a czasem wręcz szkodliwa jest znaczna wymiana wody na bardziej zasadow±.
Wyższe szkodliwe stężenia amoniaku działaj± zakłócaj±co na przebieg drugiej fazy procesu przemiany azotu organicznego - od azotynów do azotanów, ponieważ hamuj± rozwój bakterii nitrobacter. Skutkiem tego może być wzrost zawartości azotynów.
Azotany (NO3-) s± końcowymi i najmniej szkodliwymi produktami przemiany azotowej, jednak przy przekroczeniu stężenia 50 mg/l mog± stać się przyczyn± rozwoju glonów, przy stężeniach powyżej 100 mg/l staj±  się bezpośrednio szkodliwe dla ryb.
Pomiary stężenia zwi±zków amonowych pozwalaj± obiektywnie kontrolować stan przemiany azotowej przy stosowaniu filtrów biologicznych. Kolorymetryczne metody pomiaru zastosowane w Aquatestach NH3, NO2- i NO3- opieraj± się natej samej zasadzie. Oznaczane zwi±zki azotowe reaguj± z odczynnikami testu daj±c barwne poł±czenia. Intensywność barwy jest proporcjonalna do stężenia badanego zwi±zku. Ponieważ obserwacja wzrokowa postępu intensywności barwy w jednym odcieniu jest trudna, w wymienionych Aquatestach wprowadziliśmy tło barwne, które pozwala na uzyskanie różni±cych się odcieni odpowiadaj±cych poszczególnym stężeniom oznaczanych zwi±zków. Sposób wykonania jest bardzo prosty - barwę próbki wody po dodaniu odczynników porównuje się z wzorcow± skal± barwn± i odczytuje wynik. Leki i środki odkażaj±ce, zawieraj±ce aktywny chlor, barwniki i wiele innych zwi±zków mog± powodować błędy pomiarów w oznaczeniu kolorymetrycznym. z tego powodu należy unikać oznaczania zwi±zków azotowych podczas kuracji lub odkażania wody.



Copyright (C) 2000 - 2013