produktyo firmiedystrybucjapublikacjenowościlinki
znajdź >> 

Publikacje
ulotki i foldery ZOOLEK
Katalog produktów
Pielęgnacja akwarium
Pielęgnacja stawów ogrodowych
artykuły prasowe
Pomiar chemicznych parametrów wody strona 1
strona 2
strona 3
Stosowanie jonitów w akwarystyce część 1
część 2
część 3
część 4
choroby ryb miniporadnik
Informacje ogólne
Ospa rybia (ichtioftirioza)
Pleśniawka
Martwica płetw (fin rot)
Fleksibakterioza (choroba bawełniana)
Oodinoza
Ichtiobodoza
Daktylogyroza Gyrodaktyloza
Kapilarioza
Literatura
 
część 3

 

Kationit po przepłukaniu kilkakrotną objętością świeżej wody jest zdolny do następnego cyklu zmiękczania. Należy zauważyć, że w przypadku gdy woda surowa zawiera znaczne ilości soli sodowych, lub gdy twardość niewęglanowa wynosi powyżej 20 °n, to proces zmiękczania przebiega niecałkowicie. Na skutek znacznego stężenia chlorku sodu powstającego w procesie wymiany jonowej istnieje tendencja do wypierania z kationitu jonów wapnia i magnezu (jak w procesie regeneracji). Wyjaśnia to dlaczego nie można efektywnie zmiękczyć kationitem wody morskiej. Podaną metodą można zmiękczyć wodę do około 0,3 °n twardości ogólnej przy czym pozostaje twardość węglanowa którą można usunąć przez neutralizację kwasem w następnym etapie przygotowania wody.

Zmiękczanie wody kationitem silnie kwaśnym w formie wodorowej (Kt-H2) następuje przez wymianę ruchliwych jonów wodorowych kationitu na kationy wapnia i magnezu z zmiękczanej wody. Podczas tego procesu zachodzą następujące reakcje.

 

Kt-H2 + Ca(HCO3)2  «  Kt-Ca + 2CO2­ + 2H2O

Kt-H2 + Mg(HCO3)2  «  Kt-Mg + 2CO2­ + 2H2O

Kt-H2 + CaSO4  «  Kt-Ca + H2SO4

Kt-H2 + MgSO4  «  Kt-Mg + H2SO4

Kt-H2 + CaCl2  «  Kt-Ca + 2HCl

Kt-H2 + Na2SO4  «  Kt-Na2 + H2SO4

Kt-H2 + 2NaCl  «  Kt-Na2 + 2HCl

 

Twardość węglanowa działaniem tego kationitu usuwana jest całkowicie (pierwsze dwie reakcje), z rozkładu wodorowęglanów powstaje dwutlenek węgla usuwany przez napowietrzanie wody. W procesie tym usuwane są całkowicie jony wapnia i magnezu czyli twardość ogólna.  Powstające w wyniku reakcji wymiany jonowej silne kwasy wymagają neutralizacji działaniem środków alkalizujących np.: sodą, sodką lub preparatami przeznaczonymi do alkalizacji wody (np. Aqualkal).

Proces regeneracji wyczerpanego kationitu i przywrócenie formy wodorowej najkorzystniej przeprowadza się kwasem solnym (roztwór o stężeniu 5-8%) ze względu na bardzo dobrą rozpuszczalność powstającego w tej reakcji chlorku wapnia. Do regeneracji kationitu nadaje się również kwas siarkowy w roztworze o stężeniu 1-3%, jednak jest to mniej korzystne ponieważ powstający siarczan wapnia (gips) jest słabo rozpuszczalny. Nie nadaje się o tego celu kwas fosforowy, który tworzy nierozpuszcalne sole wapnia i magnezu mogące nieodwracalnie zniszczyć kationit. Regeneracja przebiega w/g reakcji:

 

Kt-Ca + 2HCl  «  Kt-H2 + CaCl2

Kt-Mg + 2HCl  «  Kt-H2 + MgCl2

Kt-Na2 + 2HCl  «  Kt-H2 + 2NaCl

 

następna strona




Copyright (C) 2000 - 2013